ไม่รู้จะเสียใจ หรือว่า เสียดาย

ผลประกาศออกมาแล้วว่าไม่สามารถผ่านไปรอบ psychologist interview ได้ แต่มีนักล่าปีกทั้งหมด 105 คน จาก 161 คน ที่ปีกเริ่มมีขนกันแล้ว เหลือเพียงแต่ว่า ใครจะบินได้ก่อนกัน ยินดีด้วยกับไอ่เทป ที่มันสอบผ่านรอบ teamwork exercise เมื่อวานก็เพิ่งโทรไปคุยมาเห็นบอกว่าสอบวันที่ 8 ก็เลยโทรไป ในความคิดเรา เราว่าไอ่เทปมันน่าจะได้เป็นเพราะมันเป็นคนนิ่ง และเราคิดว่ามันคงเตรียมตัวมาดีเหมือนกัน ก่อนจะวางหูไป ก็ไม่ลืมที่จะฝากฝัง ว่าถ้าเป็นนักบินแล้วอย่าลืมกูนะ มันก็รับคำอวยพรแล้วบอกกลับมาว่า ถ้ากูได้เป็นกูจะช่วยมึงให้มึงได้เป็นนั่นแหละ ไม่ได้หมายถึงเส้นนะ หมายถึงจะช่วยติวให้ประมาณนั้น แต่กว่าจะได้สอบอีกที ก็อีก 3 ปี เพราะฉะนั้นเราก็ล่าสายการบินอื่นไปก่อน คิดว่าคงต้องเตรียมตัวให้มากกว่านี้อีกเยอะเลย ตอนแรกกะว่าจะไม่เขียนต่อแล้วเพราะรู้สึกเหนื่อย เห็นตัวหนังสือ เห็นแรงบันดาลใจที่ใส่เข้าไปแล้วมันท้อยังไงก็ไม่รู้ แต่พอดีมีเพื่อนที่น่ารักอยู่คนนึงเค้าบอกว่าอยากให้เขียนต่อ ก็เลยเอาใจเค้าซะหน่อย พอเค้าว่างเค้าจะได้มาอ่านไม่งีบหลับ อิอิอิ ต่อจากนี้ก็ต้องเชียร์ไอ่เทปให้มันได้เป็นนักบินไปก่อน ถึงยังไงมันก็เป็นเพื่อนเรา มีบงมีบินจะได้เรียกไปนั่งด้วยบ้าง อย่าลืมมาช่วยกูติดปีกบ้างนะไอ่เทป...

ทุกวัน เวลานั่งกินกาแฟกับเพื่อนตอนเที่ยงมองไปบนฟ้าก็จะเห็นเครื่องบินฝึกของ BAC ที่อยู่ที่ดอนเมือง บินผ่านไปมา เห็นแล้วก็คิดว่าคนที่กำลังขับอยู่นั้นคงมีความสุขในสิ่งที่เค้ากำลังทำอยู่ ได้มองเห็นแผ่นดินในมุมที่คนอื่นๆไม่ค่อยจะได้มองเห็นกัน บางคนก็บอกว่า นักบินก็เหมือนกับคนขับรถนั่นแหละ ในแบบผิวเผินมันก็ถูก แต่ในความเป็นจริงแล้ว การขับเครื่องบินมันเป็นการเคลื่อนที่ใน 3 แกน ในส่วนมาก คนเราจะเข้าใจได้ดีใน 2 แกน เพราะตั้งแต่เกิดเราอยู่บนพื้นตลอด ดังนั้นการเฟ้นหาคนที่จะมาทำการควบคุมการเคลื่อนที่ใน 3 แกนก็ต้องใช้คนที่มีความสามารถค่อนข้างสูง แรกๆก็เสียใจเหมือนกันที่ไม่ผ่านกับเค้า แล้วยังต้องมาโดนแบนอีก 3 ปี แต่คิดว่ายังจะไม่ยอมแพ้ ก็จะสอบจนกว่าจะได้ จนกว่าอายุจะเกินนั่นแหละ